Minoo Nosrat

---

Mehdi Saeedi/The Well

_________________
مینو نصرت

ورق می خورد یاد
57 هزار سینما " رکس "ه
با رنگی یکدست سبز
فقط با یک جرقه ...ه
می سوزم
تکه ای در تنور آبادان
تکه ای در گونه ی آذربایجان
ه" عاشیق لر" می خوانند
منوم اوجا داغلاریم
سهندیم
ساوالانیم
می سوزم
تکه ای روی منار ریخته بر آبی تلخ ابیانه
که دیگر گلاب نمی گیرد از قمصر کاشان
و
اصفهان سی و سه پل دیگر
غرق می شود در چشمان
زنی که پیراهن کوچ اش آتش گرفته است
در چهار محا ل
هیچ بختیاری
ایل نمی شود
تکه ای در سینه ی مغان ام
ه" لوت " سطل سطل
آب می ریزد
خاموش نمی شود بهارستانم
نیم تنه ی مردی عصایش را رها می کند
بغض های مادرم باغ باغ می خوانند
غلیظ تر از غیظ محبوس در " استغفر الله "ه
از روی خطوط بی اعتنای پیشانی پدر می فهمم
مسیر باد ها را نمی توان بر گرداند
و
غرق می شود " سیوند " در گلوی " شهر سوخته "ه
می سوزم
در تکه ای از چشمان برادرم
که
چهار فصل نقاشی اش را با هفت سنگ می شکند
چهل هزار تازیانه
دست بر سینه بیرون می آید از چراغ جادو
و درتکه ای
از آغوش خواهرم
که روی باغچه دراز کشیده است
کوکب ها را شیر می دهد

اینک آتش کده ای
از ترانه های سوخته ام
نیمی قفس
برای جمع آوری پرندگانی که بال هاشان
در " رکس " آسمان می سوزد
نیمی خاکستر ققنوس
در وقفه ی احضار پنج گانه اش

هبوط از زمین آغاز شد
عقربه روی عدد 57ه
شعله ور است

________