______________
Antique Persian Tile, Circa 1900
_____________
منصور خاکسار
تا آن درخت بر آید
از پای در آمد
تا آن درخت
ه ه ه ه ه ه از آب و
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ابر
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه بر آید
و در سایه اش بیاساید
رگ مرگ رویید
و درخت خشکید!ه
پس
ه ه ه پا پس کشید
و با قلم مویی سپید
ه ه ه ه ه ه ه ه خانه را آراست
اما
ه ه ه نه سرما برید
ه ه ه و نه شب برخاست
تا آن درخت
ه ه ه ه ه ه از آب و
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ابر
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه بر آید
و در سایه اش بیاساید
رگ مرگ رویید
و درخت خشکید!ه
پس
ه ه ه پا پس کشید
و با قلم مویی سپید
ه ه ه ه ه ه ه ه خانه را آراست
اما
ه ه ه نه سرما برید
ه ه ه و نه شب برخاست
___
J.S. Bach - Concerto in D minor after Alessandro Marcello, BWV 974/II. Adagio
Pianist - Glenn Gould
_________
سلام. ...نمیدانم شاید حسرتی که این دنیا رو در خود قاب گرفته به همین دلیل اون روآونگ کهکشان کرده.و گرنه تکلیفش باید روشن تر از این میبود.ممنون.
ReplyDeleteبه طرز عجیبی این شعر من رو به یه صحنه ای از یه فیلم گره زد
ReplyDeleteو ما عادت كرده ايم درختاني بكاريم كه شايد هيچ وقت زير سايه اش استراحت نكنيم
ReplyDeleteآیا راست است که شاعر این شعر منصور خاکسار لحظاتی قبل درگذشته است؟
ReplyDeleteعلی از تهران
خداحافظ یکی از با صفاترین شاعر روی زمین. سفر خوشی داشته باشی. آخ منصور. کاک منصور
ReplyDelete