Tuesday, January 1, 2013

Ardalan Askari

_______________ 


Paul Villinski
__________________


اردلان عسکری

به فریبا صدیقیم

خراش

آسمان من هنوز خراش برمی دارد
وقتی که حواس من پرت می شود به تو
این بلند به پای پلکان تو هم نمی رسد
که خم کوتاهی می خورد
به سمت اقیانوس بی قیاس
با خزه ها و ماهیانی بی تاب آب
و آسمانی که از صافی سر می خورد
میان ملحفه هایی که حرف هایشان را جمع کرده بودند
تا وقتی که برای ما خیلی زود بود
و دهان صبح بوی شیر می داد

خودم را مثل مدادی تیز تراشیده ام
و ریه های آسمان خراش ها را آسانسورها از هوای تو پر و خالی می کنند




________________

No comments:

There was an error in this gadget