Friday, May 1, 2009

Bijan Najdi

__________



بیژن نجدی

_________

زوزه‌های یوزپلنگان



گودالی در من
در استخوان و ذهن
هم در نهان من
گودالی در من است
لب‌ریز خاک و خاک‌آلوده‌ی یک خالی
که پر می‌شود گاهی از بوی برنج
از سوگواری خرما
گاه دریا
در ژرفای خسته‌اش
فریاد سرداران
گاهی مرگ زوزه‌های یوزپلنگان است
آه گودال سیاه من در من
از گیسوان آتش گرفته می‌آید؟ه
یا برگ‌برگ کهنه‌ی تقویم؟ه
این دود؟ه
که می‌گذرد از دهلیز‌های تو.ه
.........




___________


No comments:

There was an error in this gadget