Friday, May 1, 2009

Asieh Amini


DEL Ara Darabi

آسیه امینی


سه سال با دلآرا دارابی



بار اولي که او را ديدم سه سال پيش بود. قرار ملاقات داشت در زندان رشت با خانواده اش. با چادر گل گلي آمد نشست. نه، ‏قبل از اينکه بنشيند محکم در آغوشم گرفت و با دشت نم اشکش را پاک کرد. صدايش مي لرزيد. نگاهش را از من مي ‏دزديد. نمي دانم چرا. انگار که از چيزي خجالت بکشد. انگار نمي خواست ببينم که نقاشي که تابلوهايش را به خانه ام برده ام ‏حالا در زندان روبروي من نشسته است. دستش را که گرفتم انگار به يک فلز سرد دست زده ام. مانتوي آجري رنگي به تن ‏داشت و مويش را رنگ کرده بود. بعدها مادرش گفت ما دائما از او مي خواهيم به سرو وضعش برسد شايد بتوانيم از ‏افسردگي اش کم کنيم. لباسهاي شاد برايش مي خريم. همه چيزهايش را با رنگهاي شاد انتخاب مي کنيم. اما پشت اين لباس ‏شاد دختر نازک اندامي نشسته بود که از شدت لاغري پشتش غوز مي کرد. دختر غمگيني که با من از آرزوهايش حرف مي ‏زد :ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

‏" از وقتي خيلي بچه بودم آرزو مي کردم يک نقاش يا نويسنده معروف بشوم. حالا به آرزويم رسيده ام. اما خودم کجايم؟!"ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

دائما با دست پيشاني اش را فشار مي داد. گفتم چي شده؟ گفت سر درد دارم. خيلي شديد. و باز خنديد. آرام و غمگين. گفتم ‏بايد براي نمايشگاه نقاشي اش خودش مطلبي بنويسد که در ورودي نمايشگاه براي خير مقدم به بينندگان نمايشگاهش قرار ‏بدهم. با خنده گفت حتما مي نويسم. مي دهم باباخرم بياورد ( دلارا به وکيلش عبدالصمد خرمشاهي مي گفت بابا خرم).ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

و حالا من باز هم راهي رشت هستم. اين چندمين بار است؟ يادم نيست. صبح امروز ( جمعه يازدهم ارديبهشت) عبدالصمد ‏خرمشاهي در يک اس.ام.اس کوتاه برايم نوشت که حکم دلارا اجرا شد!ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

ناباور با او تلفني صحبت کردم. در راه رشت بود. راهي که من هم بعد از نيم ساعت مسافرش شدم. ‏

خانواده خانه را عوض کرده اند. براي سومين بار. به اين خانه تابحال نيامده بود. صداي فرياد از داخل حياط شنيده مي ‏شد...ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

گزارش از مادر و خواهراني که از خدا به التماس مي خواهند تنها يک بار ديگر به آنها فرصت بدهد که دخترشان را ‏درآغوش بگيرند چه فايده اي دارد؟ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

خانه پر از سوال است. مادرش زني که هميشه او را آرام و سنگين و منطقي ديده بوديم چنان هوار مي کشد که فکر مي کنم ‏فرياد چند سال حرف نگفته را در گلو دارد؟! به نام صدايمان مي کند و داد مي زند: تو تا حالا ديده اي کسي را روز روشن ‏آن هم جمعه اعدام کنند؟ چرا فرصت ندادند حتا ببوسيمش، با او خداحافظي کنيم؟ چرا اجازه ندادند براي آخرين بار دخترم را ‏بغل کنم؟ ما دوماه وقت داشتيم. و داد مي زند رو به ما که : مگر قرار نبود رضايت بگيريد؟ ...ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههه ه ه ه ه ه هه

و پاسخي براي اين سوالها نبود. نه پيش من. که وکلايش هم جوابي نداشتند. ‏

دلارا دارابي متهم به قتلي بود که با اقرار خودش مجرم شناخته شد و حکم قصاص دريافت کرد. روزي که مهين دارابي به ‏قتل رسيد پدر دلارا بي آنکه سخنان دخترش را بشنود و توضيح او را بجويد، فقط از روي احساس وظيفه و اعتماد به ‏دستگاه قضايي او را به پليس تحويل داد. دلارا که هميشه سوگلي پدرش بود و او را ستايش مي کرد، و از طرفي مي دانست ‏که اگر قتل را به گردن نگيرد، پسري که عاشقش است به طناب سپرده مي شود، به خاطر قهر با پدر و مهر آن پسر، قتل را ‏به گردن گرفت. اينها روايتي است که نه فقط خانواده دلارا بلکه خود او بارها گفته است. وقتي پدر بعد از چند روز به سراغ ‏دخترش مي رود با روزه سکوت او روبرو مي شود . غافل از اينکه در همان چند روز او قتل را به گردن گرفته و بارها ‏اقرار کرده است که خودش مرتکب قتل مهين دارابي شده است.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

در ديدار با پدر او حرف نمي زند و پس از گريه پدر و وقتي که او نااميد دخترش را ترک مي کرده مي گويد: چه فرقي مي ‏کند وقتي تو مرا دوست نداري؟ پدر مي گريد و با التماس مي گويد : تو فقط به من بگو چه شد؟ و او مي گويد : تو باور مي ‏کني که دخترت بتواند آدم بکشد؟ تو باور مي کني که من قاتل باشم؟!... ‏ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

و اينگونه بود که يکي از مشهورترين وکلاي رشت را براي دادگاه اول او استخدام مي کنند. وکيلي که در نخستين جلسه ‏دادگاه موکل 17 ساله اش حاضر نمي شود در حالي که همه متهمان ديگر و اولياء دم با وکلايشان در جلسه دادگاه بوده اند. ‏با اين وجود دادگاه تشکيل مي شود! و معلوم است که در برابر وکلاي خبره طرفين دعوا يک دختر 17 ساله چگونه مي ‏تواند از خودش دفاع کند؟ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

دير آمديم

نوشتن از گزارشي که راوي آن سه سال با اميد و اطمينان آن را دنبال کرده و با آن زندگي کرده است، آسان نيست. پايان اين ‏داستان هرگز آنگونه نشد که ما اميد داشتيم. اما بازخواني آن شايد به دختران و پسران نوجوان محکوم به اعدام از اينرو ‏کمک کند که بدانيم ترازوي عدالت، يک ماشين مکانيزه نيست که خودبخود حق را تميز بدهد. قانون و نظارت قانوني لازم ‏است تا بدانيم روند دادرسي هاي ما چگونه طي مي شود.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

باري اگرچه گام نخست در دادگاه دلارا با نبودن وکيل اولش به نادرستي برداشته شد، اما با گرفتن وکلاي ديگري که بر ‏پرونده لايحه دفاع قوي نوشتن و استدلال بسيار کردند در مورد اينکه دلارا با منطق عقلي نمي تواند قاتل باشد، باز هم ‏تغييري در نتيجه حکم صادر شده در دادگاه هم ارز ديده نشد و اينبار قاضي جاويد نيا که اينک دادستان رشت نيز شده است، ‏دلارا دارابي را محکوم به اعدام کرد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

رضايت

رضايت گرفتن از صاحبان خون هم حکايت غريبي است که هي تکرار مي شود. بعد از برگزاري نمايشگاه دلارا دارابي در ‏مهرماه سال85 در زمستان همان سال براي اولين بار براي گرفتن رضايت از صاحبان خون اقدام کرديم. نتيجه ناخوشايند ‏آن جاي گفتن ندارد. هميشه گفته ام که شايد اگر حاشيه هايي بر پرونده دلارا نمي نشست، امروز خبرهاي بهتري براي گفتن ‏داشتيم. کينه هاي فاميلي گاه چنان درهم گره مي خورد که بازگشودن آن کار هرکسي نيست. و اين پرونده حاشيه بسيار ‏داشت. دعوا دعواي دو فاميل بود و ما آن وسط بيگانه بوديم. گره بايد به دست خودشان باز مي شد که نشد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

روز هفتم عيد نوروز امسال بود که شبي وکيل دلارا تماس گرفت. گفت به او گفته اند مي خواهند حکمش را اجرا کنند. يک ‏ماهي بود که به زندان لاکان رشت منتقل شده بود. گفتم چرا؟ گفتند استيذان که دارد و خانواده هم پي گيرند. گفتم چه کنم به ‏جز رضايت؟ ... و قرار بر همين شد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

بار آخري که اجراي حکم قطعي شد، دير بود و فرصت اندک. اما در آخرين ساعتها دو ماه وقت خريده شد. از که؟ نمي ‏دانم! زيرا کسي که وقت مي دهد لابد آن قدر به اجراي دستورش اطمينان دارد که آن را ابلاغ و اعلام مي کند. همه رسانه ‏ها خبر دو ماه وقت براي دلارا دارابي نقش زنداني اعلام کردند.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

و ما باز دست به کار شديم. دوستي گفت نامه اي بنويس. اينبار نه خطاب به رئيس قوه قضائيه و نه به هيچ مقام ديگري. نامه ‏اي بنويس خطاب به اولياء دم تا براي آن امضا جمع کنيم و بار ديگر براي رضايت اقدام کنيم. پذيرفتم بي چون چرا و نامه ‏نوشته شد و بيش از پنجاه نفر از اهل فرهنگ و هنر و ادبيات اين سرزمسن پاي آن امضا گذاشتند. از شاعران و نويسندگان ‏گرفته تا موسيقيدانان و نقاشان و سينماگران. در بخشي از اين نامه آمده بود:ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

‏"... اگر چه بسيار سخت و جانفرساست، اما اجازه دهيد فرزندان ما بياموزند که خشونت و جنايت ، سبک و سياق و منش ‏بزرگان نيست. اجازه دهيد ديگران از شما بياموزند که در قبال مرگ، زندگي بخشيده ايد، در ازاي محنت، مهر بخشيده ايد و ‏در برابر خشونت، نيکي نشان داده ايد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

ما امضا کنندگان اين نامه که عمري را در راه ائتلاي فرهنگ ايران زمين سپري کرده ايم از شما درخواست کنيم که با ‏بخشودن دلارا دارابي به او و جوانان اين خاک پرگهر ، راه نيک زيستن را نشان دهيد تا اميد ببنديم به روزي که در ‏فرهنگ اين سرزمين شادابي و نيکي، جاي حشونت و پرخاش و جنايت را بگيرد."ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

اما اين نامه هرگز به جايي برده نشد. در فرصتي که براي جلب رضايت داده شده بود و ما سرگرم چانه زني با روشنفکران ‏براي حمايتشان در حد يک امضا بوديم، شب جمعه در زندان رشت دلارا را به نام خواندند. به او گفته شد که ملاقاتي دارد . ‏او گمان برد که خانواده اش و اولياء دم قرار است براي رضايت با هم توافق کنند. با اين اميد بندش را ترک کرد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

بار دوم که نامش را صدا زدند. ساعت 7 صبح بود و در اين فاصله نمي دانيم به او چه گفته شد. ساعت 7 صبح با خانواده ‏اش تماس گرفت. روز جمعه بود و همه در خواب. اولين حرف دلارا به پدرش اين بود که مرا براي اجراي حکم مي برند. ‏پدرش گفت: مگر مي شود؟ امروز جمعه است دخترم! نترس امکان ندارد امروز اعدامت کنند. دلارا اصرار کرد که از پاي ‏طناب صحبت مي کند و دار ، مقابل اوست. و صداي ديگري در گوشي تلفن به پدر مي گويد: همه آنچيزي که فکر نمي ‏کردي شدني است!ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

خانواده سراسيمه تا زندان مي رود و راهشان نمي دهند به درون و اجراي حکم با رضايت دو دختر مهين دارابي که در ‏زندان حاضر بودند صورت گرفت .ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه

بهت

نه در رشت و نه بعد از بازگشت به تهران و نه همين نيم ساعت پيش که خواهرش برايم صورت سفيد او را موقع شستن ‏توصيف مي کند، از بهت در نيامده ام. از فردا دوباره تيغ منتقدان اين نوشته را نشانه مي روند که از متهم و محکوم و قاتل ‏قهرمان نسازيد! اين گزارش ناظر بر سرگذشت هيچ قهرماني نبوده و نيست. رابطه شخصي من و دلارا و هرکس ديگري با ‏او، و نيز هنرمند و نقاش بودنش ، عاطفي و حساس بودنش و هر صفت ديگر نه حق قانوني به او اضافه مي کند و نه کم. ‏صحبت از قانون و حقوق قانوني متهمان و محکومان است. سوالهايي که هر گز در روند دادرسي دلارا دارابي به آن ‏پاسخي داده نشد. سوال از حقوق محکوم به اعدامي است که بالاترين مقام قضايي به او وقت براي جلب رضايت داده است. ‏کدام مقام قضايي مي تواند بالاتر از حکم رئيس قوه قضائيه به اجراي حکم پيش از موعد، بدون حضور وکيل، بدون اطلاع ‏خانواده و به اين شيوه اي که پر از وهم و گمانه زني است دستور دهد؟ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه
‏وقتي سخن از قانون مجازات اسلامي است، مساله وهن اسلام و حکومت ديني مطرح مي شود. آيا وهني بالاتر از اين؟ که ‏دختر 22 ساله اي را بدون امکان خداحافظي با خانواده اش بالاي دار ببرند؟ و آيا اينگونه اجراي حکم کردن آن هم در روز ‏غير معمول جمعه و در ساعت غير معمول جز ان است که تداعي کننده سوالهاي بي جوابي باشد که به زمزمه يا صريح ‏بيان مي شود؟ که دلارا قرباني دعواي سياسي بين کساني شد که مخالف يا موافق اعدام کودکانند؟!ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ه
بهت، گريبانمان را رها نمي کند. امروز 12 ارديبهشت ، دلارا را در بهشت رضوان رشت به خاک سپردند. بدن سردش را ‏خواهرش شست. و ما که از بهت در اييم، قرباني بعدي در راه است تا در فاصله بهت هاي ما، آنچه که فراموش شود، ‏داشتن قانوني است که زندگي فرزندانمان را پاس بدارد.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه هه هه ههه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه ه هه ه ه ه ه هه ههههه ههه ه هههههه هههههه ه ههههه ه ه هه ه ههههههه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه


__________


2 comments:

منصوره اشرافی said...

سلام . نوشته بسیار جامع و کامل و گزارشی بسیار منصفانه و با دیدگاهی بسیار روشن بینانه بود . از شما به خاطر این نوشته تان تشکر می کنم و برایتان ارزوی موفقیت هر چه بیشتر در تلاش های انسانی تان را دارم.

azade said...

وقتی این گزارش را خواندم مدتی سکوت کردم بعد گریه چند روز است که خودم را جای دل آرا می گذارم و چه سخت است وقتی فکر می کنم به طناب داری که بر گلوی دختری بی گناه گره خورد که قربانی کینه وبغض آدمهایی شد که حاضر نشدند گذشت کنند و انسان باشند .

There was an error in this gadget