Tuesday, April 1, 2014

Esmaiel Yourdshahian

_______________ 


_______________
اسماعیل یوردشاهیان

اگر دوباره ببینمت

بید بلندی بود سر کوچه
کنار جویی که نقره می رفت
با ساز ماه
که در برگها با باران می لغرید
و تنهایی نیمکتی
که به بالا آمدن آفتاب و خستگی عابران را منتظر بود.
نگاهها برای چه خیس و مه گرفته اند
رفتن برای چیست؟
سفری که باید می شد
*
اگر دوباره ببینمت
با تو از خاطره ها خواهم گفت که در کوچه جا گذاشتی
از دلی کنار در
نگاهی که همیشه از پشت پنجره می لغزید
باران آن روزها ریز وسرد بود
و کوچه تنها
و تو تنهاترین مسافر تنهایی
کجا  می رفتی ؟
رفتنت ، رفتن کجا بود؟
*
اگر دوباره ببینمت
با تو از آن ساعتی خواهم گفت که باران آمد
و نگاه تو  مه آلود شد .
از صدای کسی که بر آستانه ایستاد .
پیراهنت خیس شده بود
 کلاهت بر بند کیفت که بر شانه آویخته بودی
باگامهای کوتاهت متفکر می آمد
و تو می رفتی
رهسپار کجا بودی؟
کجای جهان راه تو بود؟
*
اگر دوباره ببینمت
با تو از آن جا خواهم پرسید
و از روزهایی که داشتی
*
سنگیست خاطره
با نوشته ای بلند
خانه ای کهنه
زنی حیران که  منتظر است
کلیدی بر میخ  کناردر آویخته مانده
هزار هزار برگ با بادهای سرگردان می روند
هزار حرف ناگفته در سینه مانده
رفتنت کجا بود؟
ناکجاشهری با آوازها و رازهای سر به مهر
مردی عینک به چشم
آواز می خواند
یکی بر طبلی نامفهوم می کوبد
کودکی در آفتاب می خندد
سگی همه چیز را بو می کشد.
چه کسی آواز را در ساز نهاد
که تمام سازها  بی آواز ناکوک شوند
بی ترنم لب
بی ترنم باد
بی ترنم قد
من در انتهای دیوار خانه ات
تصویر نقش شده ی  آدمی را دیدم
که چشمانش اندوه هزار گناه
 هراس هزار غربت
هزار تنهایی را می گفت
و در انتظار رفتن بود
*
اگر دوباره بینمت
با تو از آن تصویر
و هزار خاطره خواهم گفت
از قطاری که انتظار را بر من   نهاد
درختی که سارهایش پرید
زنی که با درخت تصادف کرد
و اسمش را از سارها گرفت
در آن  صبح که تنش در گور می خوابید
نگاهش چیزی دیگر می گفت
خدا حافظ
خدا حافظ
اگر دو باره  ببینمت
با تو از همه چیز خواهم گفت
جز
 خدا حافظ
خدا حافظ
28 مارس  2014
پاریس- ورسای




Image above :
Loris Cecchini
Gaps (airborne), 2010
Polyester resin, paint
Courtesy: the artist and Galleria Continua San Gimignano / Beijing / Le Moulin. Copyright: Adagp, 2012.
_

No comments:

There was an error in this gadget