Saturday, December 1, 2012

Hafez Shirazi

_______________ 



خواجه شمس‌ الدین محمد حافظ شیرازی
_____________

حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم
خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم
چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست  
    روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم
عیان نشد که چرا آمدم کجا بودم  
    دریغ و درد که غافل ز کار خویشتنم
چگونه طوف کنم در فضای عالم قدس  
    که در سراچه ی ترکیب تخته بند تنم
اگر ز خون دلم بوی شوق می‌آید  
    عجب مدار که همدرد نافه ی خُتنم
طراز پیرهن زرکشم مبین چون شمع  
    که سوزهاست نهانی درون پیرهنم
بیا و هستی حافظ ز پیش او بردار      
که با وجود تو کس نشنود ز من که منم

 _______________

No comments:

There was an error in this gadget