Rendan. January 2016

________________

Zand-Qajar Faience-Glazed Earthenware Plate. Iran, 18th-19th century.

_____________________________________ فصلنامه ی رندان - ژانویه 2016

به یادِ:  فرامرز سلیمانی - هُما ناطق - ابوالحسن نجفی - سهراب رحیمی

ه * پگاه احمدی * ایرج ضیایی * رباب مُحب  * حسین شرنگ * فیروزه میزانی * منصوره اشرافی * خیرالله فرخی   * ساره سکوت *  یاشار احد صارمی *     ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه  ه ه ه

  ه  * سه شعر برای رندان - منصوره اشرافی * ه

ه  *  باید رید  - میرزاده عشقی  * ه

________

Firouzeh Mizani

________________

فیروزه میزانی
____________

نگاه! ه    

   به   دوستم فرامرز سلیمانی

به سرد و گرم

روشن و تار می شود

غیاب گواهان که رفته اند

پس دیگر

از همه نزدیکتر  همین  من ! ه

حالا

تنهایی باهم حروف

با ترکیب کودکانه جادوشان

از شکل های بی سامان

                         ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ضیافتی

                               ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه دوباره بسازد

ما  اما

دیگر دیگر دیگر

میان سرود ها

آشکارا

      ه ه ه غایبیم! ه

                         



___

Faramarz Soleimani

_______________ 

William Hundley, Entoptic Phenomena  
 __________
 فرامرز سلیمانی
سنگچینی در سیلاب

باغ غمم

سنگچینی در سیلاب

باغ غم ام

در لزجی ی جامه ی شور

که تا پای سیب ها می خزد

کرت اول را می گذرم

سیلاب بی باران

خالی می کند

باغ را

از غم ام

خالی می شوم

درسنگچینی گمنام

تارمی را شبنم می گیرد

چه خوب که پیش از غروب بازگشتی

______________

Faramarz Soleimani

_________________ 

Small Apples. Photo-Kristoffer Albrecht
___________
فرامرزسلیمانی

عشق در سال توفانی

ولیمه برای وردی خفیه در غبارباران

این که دری می گشاید

می کوشد که بگشاید

و جیغ مدام پاشنه ی چوبین

در شکستن

و شدن

تمام قصه

تمام

قصه است

عشق که

به کوشش گشودن

می گشاید

وقتی که خیمه و خرگاه آخر

در غبار باران

خفیه می خواند

_________

Faramarz Soleimani

________________ 

فرامرز سلیمانی 

_______________________

 تا تشنه گی ی بلوطی عریان 

.

هم همه را وقت یکی شدن سر کردیم

 وقتی که جامه از تن بلوط بر کندیم

 تا تشنه گی ی راه  

از تو پاسخی بر نیامد 

وقت یکی شدن 

پنداسشتم راه را تا روشنی ی  تو می برم

پیش از آن که دمی آرام گیرم  

و همهمه    

به قدر تشنه گی 

در کناری غنوده بود  

آرامشی ازلی  می خواهد عشق 

در سایه ی بلوطی عریان 

بی کلام و 

پاسخ 

  از پیش ما سپیدی ی بامداد می گریخت 

وقت همهمه ها

____________

Img above :ARABIC ISLAMIC CALLIGRAPHY ART OTTOMAN STYLE-Hat Sanatı

_______

Faramarz Soleimani

_______________ 

My Funeral and Poetry by Xuxanov
__________
فرامرز سلیمانی

شعر؛مراسم تشیی جنازه ی من

گفتند حتمن باید در مراسم تشیی جنازه ات باشی
گفتم من دیگر نیستم خرقه بازی کار ما نیست
گفتند شعر و سخن هم همراه بیاور
بی تو نمی شود عروسی و عزا بر پا شود
جوانها آمده بودند با طبقی انار و انجیر و توت
و قدیمی ها هنوز ادیب بودند
در مرکز من مراسم بر پا می شد
زیادی بوی دود وعود می آمد
از میان هوا و خرمای زرورق پیچ
و چند تنی هم شرکت دیجیتال داشتند
از آینده حرف زیادی بود اما کسی او را ندید و آزاد هنوز نیامده بود
و آتشی خاموش بود در مرکز زمین خراب و یله
بیرون توفان شد مثل همیشه همین وقت ها به منزله ی آخرین اعلام خطر
و آن میان کمی صخره بود و موج و اسبان اویسی می چمیدند
من هر چه گشتم کاغذم را توی جیب هایم پیدا کنم نشود که نشد و تازه عینکم را هم یادم رفته بود بیاورم
توی بالکن شون کبرا بود
کسی از جایش جم نمی خورد
بعد ناگهان حاضران و بازماندگان آن مرحوم در لباس های رنگین از جا بر خاستند
و در میان ساز شیوای نادر و شاید نیما و جمشید و قوالی سلی کف زدند مثل کف زدن شدید حضار
جایم توی تابوت تنگ شده بود
و هر چه کردم تکان بخورم و برای آنها کف بزنم
یا
‎ta'azim
و تشکر کنم
گویا اندکی مشکل شده بود دیگر
توی گوش گوگوش ناانام آهسته گفتم
و رسواییون عظیما!ه

چهار شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۰
از دفتر پاپلی و رویاگردانی ۴



____

‘Love Distance’ by Carl Petter Opsahl [Love, the Blues, 2008]

___________________