R E N D A N, O C T O B E R 2 0 0 8

__________

Madeline Charlotte Moorman (1933-1991) Concerto for TV Cello and Videotapes (1971)

_________

رندان


اکتبر ٢٠٠٨


زیبا کرباسی

عباس صفاری

مینو نصرت

هاشم خسروشاهی

ساقی قهرمان

علیرضا طبیب زاده

لیلا فرجامی


منصور خاکسار

آذر کیانی

مهرداد عارفانی

بهاره رضایی

مجید نفیسی

منصوره اشرافی

حامد رحمتی

سرور جوان

آرش نصرت اللهی

شهلا بهاردوست

ماکان مهر پویا

مظاهر شهامت

نانام

یاشار احد صارمی

______________



Tove Ditlevsen/Ali Reza TabibZadeh


T.S. Eliot /Abbas Saffari

Cristina Viti/Ziba Karbassi

Gülten Akın /Yashar Ahad Sarami

Billy Collins / Yashar Ahad Sarami

_________________

Forgetfulness - Billy Collins Animated Poetry
____________




The Dead , Billy Collins Animated Poetry

___________

ALI REZA SEYFEDDINI

______________

Ali Ufki'den Notlar
________________

علیرضا سیف‌الدینی

بَنَفشنِویسانی ام ه2ه

ه(موسيقار)ه

هزاره پشت ِ هزاره آواز می آیدازغاری که خوابیده ای با دستی که آب ازآن می چکد آفتاب را ازروی شقیقه ات کناربزن پرده های خواب را کناربزن دست مرا به دیگری نسپار به پا نگو به دست نگو به آمدن حتی نگو بیا یا مرا ببربی پا ودست برپشت یال های آتش گرفته ی گله های اسب این منم می گویم هزار سوارتتار که به یغمای تو آمده ام بهار! ازخاک مردمی که ماه خواب هاشان را آشفته می کند من اما وطنم نام ِ توست وَهرخاکی به نام توست با چشمان ِماخولایی چگونه می آیی که راه گیج می شود چاه منگ با تکان مخملی ات بیا یا مرا ببرآن جا که همیشه آن جا ست اریب ِ بنفش ومه تنیده درمهتاب پاشیده برتپه ماهورهایت وَچراسرخ می زنداندام آخته رانپرس پاهای این جا همیشه برای آن جا می دود سینه اش برای آن جا می تپد جامه را برای آن جا می درد ازآوازهای توکه گوش تنها برای شنیدنش خلق شد وپا ها برای گم شدن ازراه چه راهی ؟چه چاهی؟ همین آوازکافی ست تا هزارسال غبارمن ازآسمان بریزدروی برگ هایی که هی زرد شودهی سبز وهزاره پشت ِ هزاره آواز آواز آوازبیاید ازغارهایی که درانتهای خواب هاست خواب نشسته ای که مرا به عطش شکسته ای شکسته پا هم می دوم می دمد آوازتودرتنم می دوم آفتاب را ازروی شقیقه ات کناربزن پرده های خواب را کناربزن دست مرا به دیگری نسپار بیا یا مرا ببربه خواب.ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه هه ه ه هه ه هه ههه ه هه ه ههه

___________

Azita Ghahreman

__________

The Afghani Bride with a Bukhara Cap. Self-portrait, 2005 - Kimiko Yoshida
___________

آزیتا قهرمان

افغانستان

ویرانه ها به شکل بهار باریده‌اند
انگشت های خمیده ه ه ه شاخه‌ها کبوترانند
یا من این گونه می‌بینم
در سنگِ ترکیده بر شانه‌ات
پرهای چیده‌اند
دریای ریخته یا درختانند دندانِ باد
چه خوب در مرگ پنهانم
حالا دکمه به دکمه چفتاچفت
مرا اگر بپوشی
جز ابر در آینه نمی‌اُفتد
موهای قیچی زده ه ه ه ماهِ ریز ریز
کلاغ شکافته
سرخ و سیاه در هم دویده‌ایم
تا حاشیه ی دیوانگی کامل شود
با لب‌های بریده مان.ه

______________

Abbas Saffari

_____________

Arabic Calligraphy _ Abdelkebir Khatibil

_____________

عباس صفاری

در باره ی حق انحراف

همیشه دیر به مقصد می‌رسد
تقصیر اما همیشه ه ه ه ه از او نبوده است
اعتراف می‌کند که تنبل
و کمی سهل انگار است
کار امروزش را نیز ه ه ه ه ابایی ندارد
که به فردا بیفکند
اما این دلیل نمی شود که جاده‌ها
همواره او را به بساط بر چیده
جشن‌های پایان یافته
و پروازهای کسل کننده برسانند ه

از ورق‌های تاروت که می پرسد
چاقوی ضامن دار مردم آزاری را
نشانش می‌دهند
که چرخش را دارد ه ه ه پنچر می‌کند
اما خودش می داند
هیچ دست پنهانی در کار نیست
و اشکال از مسیری ست
که منزل به منزل
اسیر و زمین گیرش می‌کند

ه
قرار ملاقات
چه در میدان مین گذاری شده‌ی جنگ باشد
چه گوشه‌ی دنج کافه‌ای رمانتیک
همیشه کوشیده است
راس ساعت موعود برسد
اختیارش اما
پنداری دست خودش نیست

ه

در یک منزل
غرق خواندن حکایت مغروقی می‌شود
که بطری سربسته ی آن را
به ساحل رسانده‌است
و در منزل دیگر ه ه ه سراپا گوش
پای درد دل زنی در به در می‌نشیند
که عکس ترک خورده‌ی مردی را
به کارکنان تمام بندرهای دنیا
نشان داده است
گاهی نیز ه ه قایقی کاغذی
که معلوم نیست مشق خط خورده‌ی _ ه
کدام کودک خیال پرور است
تا دهان تاریک پلی متروک
با خود می بردش

ه

سرعت را دوست دارد
اما تیر رها شده از کمان نیست
که جاذبه‌ی هدفی سرراست
سلب کند حق انحرافش را
مثلا همین دیروز
بر سر راهش به مراسمی رسمی
زیر جیک جیک سبز دو گنجشک
ناگهان ترمز می‌کند
گنجشک‌های پر حرفی
که دانشجویان کلاس فلسفه
خودشان هم نمی‌دانستند ه ه چه می‌گویند
اما انکار نمی کند
که حرف‌هایشان هر چه بود
به دلش نشسته‌است . ه

_____________

Minoo Nosrat

---

Dora Maar, 1932

________________

مینو نصرت

باد بر خلاف جهت گیسوانم می وزد

جاده عمود بر چشمان

به جستجوی عابران گمشده

سینه خیز، خود را می کشد

سینه ریز جمله های صمیمی

از هم گسسته اند

قرار نبود

مقابل این همه آب بی سر گذشت

تشنگی را شوخی بگیریم

از آن روزی که

بال ها را قیچی کرده اند

دیگر

بوسه ها پر واز نمی کنند

نماز این صف طویل هم

رنگ کبود مرده ام را بر نمی گرداند

______________

Hashim Khosroshahi

____________

Moğol kroniği Altan Tobçi Moğolistan 1651Kâğıt üstüne mürekkep
______________

هاشم خسروشاهی

Da necür?

Düşmüşem müebbed imiş

qaranlıq bir silluldan gelmişem indi günever astanava

illerin qemi çöküb dodaqlarıma

öpemmerem

gilanar sınar dişleründe gülüşlerün

mesih nefesler kimi géçsen köksümden?

düşmüşem ki ay parçası

sen de illeri yığıbsan ruhunun eteğine

amma haman uşaq qaçır sesimizde

meni bir de sağ döşüve yatır

düşmüşem de qalxammaram

bülürsen?

dodaqlarımdan öpmelisen!

éle derin ölmüşem ki bağrunda

israfil suru çalar da dirilmerem

dağların qışqırığı ne ki!

men adam olmaram bu sövda sonrasında bu aqıl tutulmalarımlan

méyxanavun qapısı dalındıyam

amma bir başqa nağıllar da bülürem

istiresen eger dilini ettarlar bazarına apar meni

qulaqmemelerüvün baxçasına

ya da yél ol xermenime vır

yani men da necür öleyim?

sesüvün sonrası susqudur

qapıar daldasında qaldım hemmeşe

néçe yüzildir lenger almışam men rıxtımdayım hele de

yani bu uşaq çox qar yağış fırtına bülürsen?

silinmiş qedim hadiseler kiminem

zeherli qınından çıxan xençer kimin

fermanuna boyun eğmiş serkéş

seni men néce çağırım

adın qadağanlarla qıfıllandı dilime

istirsen yaddan çıxard

ya da bugün gel da héç gétme

bir de bu yanuva düşüm

hardan gelsen gün oradan çıxar

da necür qurban olum gözlerüve hen?

nağılımı başdan aşağı bülürsen ondan néysan yağışına çalar baxışun

ondan ekiz qarınene ışığı doluşub ağzıva dodaqlarun méhli

istirsen eger meni burda qoy gét gine

istirsen eger yatır baxışlaruvun sedirine

ya da dizlerivün rahlesine yatır ve oxu meni

oxu dualaruvu püfle üzüme gözüme

men burdan terpeşmerem

da ne cür öleyim hen?

______________

Saghi Ghahraman

____________

ANDREAS FEININGER - FOPTOJOURNALIST-1955-400

___________

ساقی قهرمان

ح خ

چرایش این که از خ حالم بد می شود
و. و. من. من. از. از. خ . خ. و. و. ح . ح. حالم. حالم. خراب. خراب. می شود. ه
آمد آمد
با خار با خار
با خون با خون
به شهرهای های ِ ه
به شهرهای های ِ ه
جوانی ِ جوانی ِ من من من من
آمد آمد با خون با خون با خر با خر با دسته دسته خارخار
شهر ِ شهر ِ جوانی ِ جوانی ِ من من من من زیر ذل ِ آفتاب تابستان تنبید
حالا تو از این خون باران ببار و من از این خون می بارم باران
اینهمه سوزن با سر فرو در اینهمه سیسنبر بوی بهار در هواهای بی سر و بی دستی می پراکند
و و من من از از خ خ و و ح ح حالم حالم خراب خراب
هوا هوای تابستان است
یعنی میوه داده ایم
بوی سیسنبر ِ سوزنسوزن
یعنی که ریخته ایم و از دست به دامن افتاده ایم از دامن به دمن غلتیده له شده ایم زیر پاهای دوان دوان

کجا؟ کجا کجا ؟ ه
سرم برای همین می چرخد از دور گردنم بیرون
سرت برای همین می ریزد از لای لبهایم بیرون
یک دو سه چهار
می زایم
یکشنبه دوشنبه سه شنبه چهارشنبه
می زایم
جمعه‌ها ؟ ه
خون جای بارون از دهن فرهاد روی دامن من قلپ قلپ قلپ قلپ
من که خل ام سر شیرین را می گذارم روی گردن فرهاد و می فشارم به سینه لبهایش را با سر انگشت وا می کنم تو می روم

اگر نکنم یعنی دوباره دیوانه می شویم و سر به بیابان دوباره و این شکوفه ها را کجا؟ زیر خاک؟ه
حالا حالا من من نگاه نگاه می می کنم کنم
به شهرهای جوانی ام که تاول زده در هم می جوشند و بستنی لیس می زنند و دستهای بریده را به مچ های بریده می دوزند و قد می کشند تا سر درخت گوجه سبز می چینند

______________

Ali Reza TabibZadeh

---

Marc Riboud Girl with a Flower,
Peace March, Washington DC
_______

علیرضا طبیب زاده


روزی می آيد که ...ه

روزی می آيد که؛ه
تداوم هق هق ها می شکند،ه
مِه غليظ پـَر می کشد،ه
از سطح ِ کف آلود و خاکستری دريا
شبنم های سرشار،ه
به ديدار گلبرگ های جوان می روند
و نَفَس چمن
اندوه از دل ِ دشت می شوید



روزی می آيد که؛ه
زنگار ِ هزاران ساله رخت بر می بندد،ه
از حلقوم صبوری

مردان ،ه
از چنگال روزمره گی می گريزند ،ه
زنان، رنگ های شاد را قدم ميزنند
کودکان زندگی را،ه
روی تن ِ روز
آينه بر دست می رقصند،ه
و خانه ها دور به نظر نمی آیند



روزی می آيد؛ه
که صبح گريان نیست
و شب، در آغوش دلتنگی به خواب نمی رود

سکوت، آرام آرام بال می گشايد
آرامش در کوچه ها آواز می خواند
و نجوا،ه
لالايی ِ خواب ِ ابدیِ فرياد می شود



روزی می آيد؛ه
که اتفاق، در خيابان راه می رود،ه
بی ترس
هوا مست می کند
و دستان ِ سپيد ،ه
اضطرابِ شهر را می شويند


روزی می آيد که ؛ه
خاکستری- سياه محو می شود،ه
فهم توليد مثل می کند
و صـــــدا
می خندد



روزی می آيد که؛ه
هر نور، سَرايی
هر سرا ، نفَسی
و هر نفس
ترانه ای می شود

روزی می آيد که؛ه
سقف آسمان بلند می شود
نفس کم نمی آيد
و پرواز،ه
وسعت می گيرد. ه

کپنهاگ 2000

___________________

Mazaher Shahamat

---

George Herbert
Easter Wings / The Temple(1633)

_______________

مظاهر شهامت


گونیا

از کدام گونیا افتاده ام به گونه هایت سقوط سخت سرگشته پرتگاهی عمیق تاریک نگاه که می کنم بوی نان تازه هم می آید از جایی نزدیک و دور و بوی سطری خوانا و ناخوان که شعر را به سوی رقص آهوانه ات جاری می کند پا برهنه اینجا تاکستان ازبلورهایش مزه گس می چشد قرمز و می دانم هیچ گونیایی مرا به راه راست نمی برد از تو از گس قبل از اینکه بیفتم و تقطیع نفس هایم خسته ام کرده باشد چیزی را در تو خواهم افشاند مثل درختانی که در بهار

_________

Naanaam

---

A box of matches with label by Ben Vautier, 1966.
______________

نانام

.1

قُلُپ قُلُپ هَم هَم. قُلُپ قُلُپ هَم هَم.ه

گاوی که می‌خواهد شیرش شِکر داشته باشد

قبری که به مرده تخفیف می‌دهد

اقیانوسی که به ماهی آب بدهکار است

بذاق پخته

ویزای آمریکا.ه

قُلُپ قُلُپ هَم هَم. قُلُپ قُلُپ هَم هَم.ه



2.

ساموئل بکت 40 سال پیش مرد

من 40 سال پیش به دنیا آمدم.ه

وقت رفتن دست‌هایمان به هم خورد.ه


3.

شاعر یک کلاغ است که ادای عقاب درمی‌آورد. باید یک عقاب بود که ادای کلاغ در بیاورد.ه

در بالماسکه _____ غرب

یا بین کلاغ‌ها _____ شرق

بعد هم باید مرد

و برگشت بین عقاب‌ها.ه

_________

Leila Farjami

____________

Dora Maar
_______________


لیلا فرجامی

چمدان ها ۲

من خودم نیستم
چمدانی ام
که سال ها پیش بستند و به مسافران دیگری دادند

چمدانی ام
با دوربین هایی شکسته و نوارهایی پاره
از شهری که در آن
اسبها، تخت جمشید می خورند
گاوها، برج بابل
و مرغ ها،ه
مزارع خشخاش. ه

چمدانی ام
که همیشه بی آنکه بخواهد
رفته است.ه

ه(از کتاب در دست چاپ:گِل)ه

_________________

Mansoor Khaksar

__________

The Mermaid by Howard Pyle (1910)

________

آن سوی برهنه‌گی

منصور خاکسار

٢

به چشم اندازی پیوسته است
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه عشق
که دیگر باز گشتی نمی شناسد
و چهار فصل‌اش
به خنکای صبحی دلپذیر می‌ماند
ه ه
نه پاییزش
بر حافظه‌ی تو
خزه می‌زند
و نه زمستانش
جوانه‌ای را دفن می‌کند.ه
آی ... کوهکن
بشکن... ! ه
ه ه ه ه این آینه را
که روبرویت به زشتی آویخته است
و زندگی را
به سفسطه‌ی تقویم‌ها می سپرد.ه
که این صدای
با عشق‌ بیگانه‌است
افقی ناخوش
که در رویای خفتگان می خزد
و کفن‌ها را
ه ه ه ه ه شب و روز
ه ه ه ه ه ه ه تازه می‌کند

ه

تنها تویی
که آنسوتر از فصول
ه ه ه ه ه ه ه ه می رویی
و چهار سوها را
ه ه وقتی که چشم به این سکون و مدار
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه خو کرده است
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه فراخ‌تر می‌کنی
آفتابی که
از پلک‌های بلند تو می‌تراود
تنها گام‌های عاشق را
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه بر می‌تابد.ه
ه ه
و چه زیبا
ه ه ه به ابدیتی گمشده
ه ه ه ه ه ه ه ه ه راه می‌برد
تا تو را از هر صدای تهی جدا کند
هنوز ... !ه
چه انبوهی
درگیرِ تجربه‌ی شیرین‌اند
آنگاه که جامه را
به روشنی از خود برگرفت
تا جهان
عشق ورزی‌اش را
ه ه ه ه ه ه ه برهنه
ه ه ه ه ه ه ه ه تماشا کند

_______________

Azar Kiani

____________

А н д р е й Р е м н ё в
____________

آذر کیانی

عكس كج




آنقدر تكان خوردي
كه اين عكس، كج در آمد
و از كادر بيرون زدي.ه


حالا بندهاي كتاني ات
به سرعت اضطراب
هوا را تكان مي دهد
تا دورترين راه ها نزديك شود.ه


تو آزادي ...ه

تو آزادي؟ه

هميشه براي آزادي لباسي مي دوزي
كه از مد نيفتاده باشد
و با دست هايت به دور اين زمين كوچك
چنان حلقه مي زني
كه نيفتادن دروغي مي شود مطمئن
پنهان در گوشه ي قلبت.ه

آنقدر به دور انداختني ها خيره شدي
كه صبح از بالكن سقوط كرد.ه

مي خواستم از آب هاي كنار خوابم
برايت ماهي بفرستم،ه
تا زندگي يادت نرود
و به خاكستري اين بازي
خاتمه بدهي،اما،ه
خام به طريقي پخته بو مي دهد
و من مجبورم كه اسانس ليمو را چاشني هوا كنم
تا زير گلويت را نفس نكشي.ه

كار از باريك به باريك تر جا رسيده
رسيده تا به خاطره ي كسي برسم
كه آغازيد تا تاريكي قد بكشد
و با حسرت به كوچ حيرت اميدي
كه در دوردست هاست،ه
نگاه كند.ه
و تحقق ناپديد شده ي موقعيتي سبز را
به بادكنكي تركيده تشبيه كند.ه


شبيه به رسيدنم به تو
كه در بحبوحه ي خالي اين متن
در جدال
با اين سفيدي ها
كشيده شدي.ه

________________

Mehrdad Arefani

---

مهرداد عارفانی
________

سیب

دوستان آینده را نمی شنوند

بر این باورند

که شیرین و ترش باید زیست

یک گاری شکسته و چراغ زنبوری

ترک می کنند میدانچه جمعه را

یک دیس گلدار و چندین زیر دستی

سال تحویل می شود و

چاقویی آینده را پوست می کند

____________

Bahareh Rezaei

___________

بها ره رضائی
_______________

میان تا نگوئی نَفَس گیر !ه

با یک را د یوی ِ ترا نزیستوری
در آخر هفته ای
در ایستگاه ِ فضائی ناسا
میان ِ تانگوئی نَفَس گیر
آشنا شدم
مادام کوری ازبلند گویش
تنها یک بشقاب رادیوم ِ تازه ثبت شده
به من تعا رف کرد.ه
من جنبه نداشتم :ه
اِتصالی کردم
و حا لا میان ِ طول ِ موج ها متواری شدم ...ه

مادام کوری ِ مهربان ِ من!ه
موهای بلوندت را دور ِ سَرَت جمع کُن !ه
نه!ه
اصلن آن ها را دُم ِ اسبی ببَند!ه
دیگر چه فرقی می کند:ه
نه کاتالیزور
نه رادیوم ِ درخشان ِ تو
چیز ی را حل نمی کند :ه
ما تنها به کمی واکنش احتیاج داریم! ه

______________

Majid Naficy

_______________

___________________

مجید نفیسی

بیلی هالیدی*ه

دختر سیاه! با تو می رقصم
دست بر کمرگاهت می گذارم
و پاورچین، پاورچین چرخ می زنم.ه
رنگ بازیگوشت در هر رگم رخنه می کند
و شوری پوستت در خونم ته نشین می شود.ه
دریا دور است، اما صدای آن را می شنوم
دریا بزرگ است، اما در تن من خانه می کند.ه
بگذار از همین جا به پیشوازش رویم
کفش هایمان را درآوریم
و بر فرش دستبافش پا بگذاریم.ه
موج های کوچک به پاهایمان چنگ می زنند
و ما را به سوی آب های سبز می خوانند.ه
دختر سیاه! با تو می رقصم
گوشه ی دامن بلندت را می گیرم
و نرم نرمک بر پوست آبها می گذارم.ه
باد سرگردان بر گرد ما می تند
و مرغ توفان بر شانه هامان بال می گشاید.ه
آن دوردست ها سرزمین کودکی من است
با درختان شاخه تُردی که اکنون چون سرانگشتان تو
بر سراسر پوست من سبز می شوند.ه
دریا هرچند بیکران است، اما در دل من می تپد
زمین هرچند پهناور است اما در کاسه ی سر من می گنجد.ه
امشب هیچ مرزی نمی تواند مرا از تو جدا سازد.ه
ه... اما دستم ناگهان از موج گیر رادیو رها می شود.ه
دختر سیاه من به ناله می افتد.ه
آه! پس همپای رقص من خیالی نیست
دستم را از نو به کمرگاهش می گذارم .ه
صدای مخملی اش بار دیگر اوج می گیرد
و مرا با خود به رقص شبانه می کشاند.ه

ه

28 فوریه 2001ه

ه

* Billie Holiday ه (1959-1915) بلوزخوان سیاه آمریکایی

______________

Mansoureh Ashrafi

---

John Ross
____________

منصوره اشرافی

ای عشق،ه

کجایی؟ه

که تباهی زیستن

بر دوش آدمی

مرگ را حضوری قاطع

می بخشد.ه

کجایی،عشق؟ه

که اندوه آدمی

زیستن بی انگیزه،ه

شیوه همیشه ماندن شده.ه

عشق!ه

مددی

در دشواری تلخ گزینش.ه

مددی

در رهسپاری

کجایی ،عشق

تا همیشه در لحظه های تردید

در لحظه های روشن و تاریک

در لحظه های گم گشتگی

فریادت کنم

عشق

عشق

عشق

و آدمیان را

به توانایی پایدار خویشتن شان

یقین بیاورم. ه

_____________

Hamed Rahmati

________________

Rashid Koraishi
____________________

حامد رحمتی

گروه گروه

پلاكاردها ، دست نوشته های معمولی
به خيابان ريخته بودند!ه

مشت های گره خورده
سينه ی آسمان را سخت می كوبيد

مغازه ها روی صورتشان نقاب كشيده بودند
پشت بام خانه ها بلند ترين سكوی انديشه بود
موتور سيكلت ها
با صدای گرفته می رفتند می آمدند

گازهای اشك آور بغض فرو خورده ای را در گلو آب مي كرد
می زديم زير گريه ... های های

درون هر مشت سنگي بزرگ جا می گرفت
تا قلب شيشه ها را بشكنيم

لاستيك های افروخته در قعر خيابان حلقه حلقه دود می شدند
نيمی از چشم خون بود
نيمی آتش

زن ها با چادرعربی خيابان را يكسره سياه می كردند
و اورشليم چند موشك ديگر می توانست
به خورده سايه ها بدهد

من پيامبری را ديدم
كه از لای عبای خود به جسد كودكان نگاه می كرد
اسامی تازه ای كه قرار بود به آسمان فكس كند

ما به زبان گلوله حرف می زديم
و زخم زبان چقدر كاری بود

وقتی گهواره ها منفجر می شدند لالائي می خواندند
با خيال راحت چشم را می بستيم

و سينه ای كه گلوله می شكافت
از همه چيز بريده بود ...ه

از همه چيز بريده بود
اما سنگی براي پرتاب دست نبود

و اورشليم ميان بغض و دود
چند موشك ديگر می توانست ؟ه
به خورده سايه ها بدهد

گروه گروه از مرگ لبريز می شدند
و مقصد آخر شهری در آنسوی آسمان بود ... در آنسوی نقشه ها
ويزای آدم های خوب از زمين صادر شده بود

جهانی كه وعده داده ايم
با حصاری از حرير نازك مه

سيب های درشت ...ه
حوريان زيبا ، اسب هايی با يالهای بلند ، رها شده در هوای دشت

و نهری از ماهيان نقره ای
كه فلس هاشان چشم را مي زد

من پيامبری را ديدم
كه جام زهر را سر كشيد. ه

_________

Glazunov: Violin Concerto in A minor, Op. 82; Moderato | Michael Rabin

______________

Soroor Javan

____________

Stacey Steinberg, Nothing Grows Here, 2005

______________

سرور جوان

1

دلم برای خورشید تنگ شده بود
شب بود و مهتاب قهر کرده بود
می دویدم و خورشید را صدا می زدم
یک ستاره کوچک،ه
زمزمه کنان گیسوانم را کشید،ه
ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه ه" مرا دریاب!ه"ه

____________

Arash Nosratollahi

---

scania codex

_______________

آرش نصرت اللهي

انبوهم

مثل گيسوان دختري كه هوا را

به ايوان مي بندد

تاريك است

مثل اعماق چشم هايي كه مرا ه ه ه ه مي ربايند

تاريك است

شب را نمي بينم

و كوچه را ه ه ه ه كه از خواب پاسبان ه ه ه ه ه مي ترسد

روياي سرزمين

سرم را سنگين مي كند

روياي خانه اي كه در ايوانش

گيسوانت

هوا را رها كرده باشد

ه ه مثل باد

براي بودن ه ه ه ه ه بايد بدوم ! ه

30/ شهريور/ 86

______________

Shahla Bahardoost

____________

Baron Adolf Gayne de Meyer, Mannequin, Elizabeth Arden Advertisement, 1926
______________

شهلا بهاردوست

تقصیر کسی نیست



تقصیر کسی نیست
که من این همه خواب می بینم
این همه خط روی برگ ها می نویسم
این همه پیراهن در کمد آویزان می کنم
تقصیر کسی نیست
که من این همه ولخرجم
این همه گل می خرم
این همه کفش روی هم انبار می کنم
تقصیر کسی نیست
که من این همه بی تابم
این همه گربه ها را دوست دارم
این همه از لاکپشت بیزارم
تقصیر کسی نیست
که من این همه آدم می شناسم
این همه عاشق و شیدا دارم
این همه از آنها می ترسم
تقصیر کسی نیست
که من این همه به باورها شک دارم
این همه تنها می نشینم
این همه چشم به آسمان می دوزم
تقصیر کسی نیست
که من این همه در دهانم نقل و نبات می ریزم
این همه خانه را رنگ می کنم
این همه انتظار می کشم
تقصیر کسی نیست
که من این همه چنگ، واژه مشت می کنم
این همه روی ِ این خیابان دراز سرگردانم
این همه روی ِ زمین می خوابم، آفتاب نمی آید
تقصیر کسی نیست
می گویند:ه
من حامله ام، ویار دارم!ه
زیاد بی قرارم!ه
بوی خیس تن او که نمی آید
به عادت ها می چسبم
گلویم خشک می شود
دلم هندوانه می خواهد
تقصیر کسی نیست
تقصیر من هم نیست
من حامله ام، ویار دارم!ه

هامبورگ، 11 آپریل2007

____________

Makan Mehrpouya

---

Psychedelicatessen Owner

Bruce Conner

_________

ماکان مهرپویا

کویانیسکاتسی

ایستاده است زمان
و دست متوازن سکون
نوازش می کند خاک ترک خورده چهره ام را.ه

تن مذابم
آرام گرفته در آغوش بانوی زمرد پوش
ه«جنگ مغلوبه شده»ه
این را چنگ نواز برهنه ای که نشسته بر ابر پنبه پوش آسمان می خواند.ه


وارونه بکوبید صلیبم را بر زمین
و به رقص آورید روسپیان را به دور شکنجه گاه ام
و در بزم جانانه اساطیر سقط شده
چنان آتشی بیافروزید
تا بخار شوند اشک هایم
پیش از آنکه خاک تشنه چهره ام را
سیراب کنند. ه

____________________

Tove Ditlevsen

---

Tove Ditlevsen
_________________

تووه دیت لیوسن

ترجمه : علیرضا طبـیــب زاده

شاعر و نویسنده ی دانمارکی ( 1917 - 1976.م )ه

ه"تووه" شاعری توانا از قشر زیرین جامعه بود و این امر همیشه مایه ی افتخار و سربلندی اش به شمار می رفت. چنان که اعتقاد داشت، دانستن زبان حاضر طبقه ی محروم و ضعیف جامعه و به ویژه کودکان، وسیله ای بوده تا او با شرح لحظه به لحظه ی زندگی و احساسات خود در قالب شعر، داستان و قصه های کودکان، به قلوب همدردان خویش رسوخ و از این طریق با آنها همدردی کند . زندگی سرتاسر ماجرا و به ویژه زبان گویایش، درد جامعه را بطوری محسوس به لابلای هر یک از کتاب هایش کشانید، تا جائی که خواننده را مسحور خود ساخت و کارهایش از طریق رسوخ در ساختار آموزش و پرورش، دنیای صدا و موزیک، و بالاخره بصورت فیلم، به سمع و بصر انسان ها رسید.ه

تووه طعم تلخ جنگ جهانی دوم را همراه با نیمی از اروپا چشید و اگرچه دستی تقریبأ دور از آتش داشت، (به سبب موقعیت جغرافیائی) اما لحظه به لحظه قلب حساس اش به کودکان عشق ورزید تا جائی که کودکان غیر قابل تحمل و عاصی را در شعر « کودکان»، عاشقانه ترین و نادر ترین گلها نامید. او مانند دیگرهنرمندان راستین در جنگ با تمام پلیدیها و نابرابری ها ی روزگار تمام وجودش را در ترویج عشق و عدالت کوشید تا جایی که زندگی برایش غیر قابل ادامه شد و در سال 1976 به زندگی خود پایان داد.ه

ه"تووه" خردمندانه به کلیات و جزییات زندگی می اندیشید و قبل از هر چیز مصائب انسان و به ویژه کودکان و زنان، دستمایه ی پرداختن و به ثمر رساندن هنرش بود. او مانند بیشتر هنرمندان از آداب و رسوم دست و پا گیر و مذهبی- کلیسایی آن دوره رنج می برد و در شعر "آداب و رسوم" که در واقع گوشه ای از وصیت نامه ی او هم هست، این نوع مراسم مذهبی را به سخره گرفت.ه

______

آداب و رسوم

آنگاه که جان سپردم،ه
مرا در تابوت سیاهی بگذارید
و جامه ای ارغوانی بپوشیدم ،ه
با آستین های بلند!ه

تابوت سیاه!ه
زیرا تابوت دیگران سپید است،ه
و من نیز

جامه ی ارغوانی!ه
چون زندگی را دوست داشتم

و آستین های بلند
که هرگز نلرزم از سرما،ه

دیگر!ه


***

اگر به سرود های کلیسائی « فاتحه» معتقدید،ه
بخوانید برایم!ه
وگرنه ترانه ی« دینا» * را زمزمه کنید!ه


جسدم را بگوئید دختران زیبا روی گروه کُر بر دوش کشند،ه
نه مرد های کسالت آور!ه

هیچ کشیشی

برای به گریه انداختن مادرم

روضه نخواند!ه
زیرا

برای من که هرگز به کلیسا نرفته ام !ه
مفهومی ندارد

شما هم ای دوستان،ه

غمگساری مکنید!ه
زیرا من با اینکه زندگی را عاشق بودم،ه
اما کمی سستی کردم!ه
و اینک هم

در آغوش این تابوت
آرام به خواب فرو افتادم!ه



ه« دینا» ه*ه = Dina
خواننده ی آزاده و مردمی و بسیار معروف زمان نوجوانی تووه که اعتقادی به مذهب نداشت

_________________

T.S. Eliot

___________

September 26 / T.S. Eliot
____

تی‌. اِس. الیوت

فارسی : عباس صفاری

مارینا

چه دریایی، چه سواحلی، چه صخره‌های کبودی،ه
چه جزایری،ه
چه امواجی بر پیشانی این سفینه می‌کوبند.ه

ه
و رایحه‌ی کاج ، و سُهره‌ی جنگلی
که در میان مه می‌خوانند.ه
آه دخترم
چه مناظری به ذهن باز می‌گردند.ه
آنها که دندان‌ سگان را تیز می‌کنند
مرگ اندیشند
آنها که از شکوه‌ی مرغک زرین بال می‌درخشند
مرگ اندیشند.ه
باد
آن‌ها را می‌کاهد
و بی ذات می‌شوند.ه

ه
رایحه‌ی کاج
مه جنگلی
شکوهی که در مکان تحلیل می‌رود.ه
چیست این چهره
که محو و محوتر می‌شود.ه

ه
نبض بازوان
کند و کندتر می‌زند.ه

ه
پیشکش یا به وام
دورتر از ستارگان
و نزدیک تر از چشمان
زمزمه‌ها و تبسم
میان برگ‌ها و گام‌های شتاب‌زده در خواب
جایی که تمام آب ها به هم می رسند.ه

ه
دکل از یخبندان ترک برداشته است
و رنگ‌ها از هزم آفتاب.ه
پرداخته‌ی دست من است این
زمانی که فراموش کرده بودم
و اکنون به یاد می‌آورم.ه

ه
دکل فرسوده، و بادبان‌های پوسیده
از ژوئن تا سپتامبر
بی‌اراده آن را ساخته بودم،ه
در بیدار خواب.ه

ه
از بدنه‌ی آن اکنون
آب نشت می‌کند،ه
و درز الوارها دیگر
قیراندود نیست.ه

ه
این شکل، این چهره، این هستی
برای زندگی در آن سوی خویشتن
به حیاتم ادامه می‌دهم.ه

ه
بگذار چشم بپوشم
از زندگانی‌ خویش
برای این زندگی.ه
از گفتارم
برای تمام ناگفته‌ها:ه
بیداران، لب‌های گشوده،ه
امید،ه
و سفینه‌ای دیگر.ه
چه دریایی، چه سواحلی،ه
به توده‌ی الوار من
چه جزایر خارایی نزدیک می‌شوند
و سُهره از میان مه
آوازمان می‌دهد
دخترم .ه

__________

Marina
By T.S. Eliot

Quis hic locus, quae regio, quae mundi plaga?

What seas what shores what grey rocks and what islands
What water lapping the bow
And scent of pine and the woodthrush singing through the fog
What images return
O my daughter.

Those who sharpen the tooth of the dog, meaning
Death
Those who glitter with the glory of the hummingbird, meaning
Death
Those who sit in the sty of contentment, meaning
Death
Those who suffer the ecstasy of the animals, meaning
Death

Are become insubstantial, reduced by a wind,
A breath of pine, and the woodsong fog
By this grace dissolved in place

What is this face, less clear and clearer
The pulse in the arm, less strong and stronger—
Given or lent? more distant than stars and nearer than the eye
Whispers and small laughter between leaves and hurrying feet
Under sleep, where all the waters meet.

Bowsprit cracked with ice and paint cracked with heat.
I made this, I have forgotten
And remember.
The rigging weak and the canvas rotten
Between one June and another September.
Made this unknowing, half conscious, unknown, my own.
The garboard strake leaks, the seams need caulking.
This form, this face, this life
Living to live in a world of time beyond me; let me
Resign my life for this life, my speech for that unspoken,
The awakened, lips parted, the hope, the new ships.

What seas what shores what granite islands towards my timbers
And woodthrush calling through the fog
My daughter.

____________

Cristina Viti

______________

Basho,Narrow Road to the Deep North (1694)

_________________


کریستینا ویتی / فارسی: زیبا کرباسی

هشت تری‌گرام از جوتو

صدای مترجم

اگر بگویی نه ، یعنی نه
اما بدان طوری که من می‌دانم
من عاشق جز تو نیستم

شبهای زیادی بیدار مانده‌ام
تراشیده‌ام گوشه‌های
چشم دلم را

اگر عاشق منی عاشق باش
مثل تیغ کهنه‌ی تیز
که عاشق کله‌ی سخت است

اگر گولت بزنم داغانم کن
اگر گدایی کنمت بشکن مرا
اگر بدی کنمت مرا بکش!ه

شیوه‌ی تنم
شامیانه‌ی
جانت

شیوه‌ی سرم
رقصیدن
با سرت

در معبد بلند درختان
بر شرق و غرب هوکایدو
وزشِ وحشیِ موسیقی

یک اسکلت هوا خورده
گوش ایستاده
هنوز گوش

_________

THE 8 TRIGRAMS OF JUTEI

Recording of Cristina Viti

if you say no you say no

but know as I know

I’ll love no other


many nights watching

I’ve honed the edge

of my heart’s eye


if you love me love me

like a sharp old razor

loves a hard head


if I trap you smash me

if I beg you break me

if I hurt you kill me


the way of my body

is to shelter

your soul


the way of my mind

is to dance with

your mind


in the shrine of tall trees

in eastwest Hokkaido

music blows wild


a weatherworn skeleton

is listening close

listening still

____________

Gülten Akın

_____________

Gülten Akın

Farsi: Yashar Ahad Sarami

گولتن آکین/ ترکیه
______________

آن باغ با آن زن

شهری که به خودش رحم ندارد
با زنی که ستمگرِ خویش است
چطوری می تواند رفاقت کند
یکی وقتی که هوای آن یکی را می کند
آن یکی پا به فرار می گذارد
یا هم به سمت خود کُشی

کوچه ای که ستمگرِ خویش است
با زنی که به خودش رحم ندارد
چطوری می تواند دوستی کند
یکی پا در رکاب گردش روزانه
آن یکی شبی سیاه و

خانه ای که ظالمِ خویش است
با زنی که ستمگرِ خویش
چطوری می تواند رفاقت کند
یکی آب آب آب آب بده
آن یکی در بی اعتنایی خاک و خاکسترش

باغی که حتی به خود دریغ ندارد
با زنی که رحم به خود نمی کند
این طوری می توانند دوستی کنند
یکی از زیر یخ هایش
وقتی که غنچه ی زنبقی دیده می شود
آن دیگری وقتی که قه قه می خندد
با دستانش
صورتش
تنش.ه

______________